Auteur: Riane

Zaterdag 9 maart werd een gezellige avond uit voor een clubje Titurellers. Voor Remco was het een spannende dag en avond. Samen met de andere leden van theatergroep “Théatre Jamais” oefende hij een jaar lang élke week, voor het stuk “B&B op stelten” . Die zaterdagavond was het de langverwachte voorstelling, hij was dus best wat nerveus.

“B&B op stelten” vertelt het verhaal van drie vrienden die net afgestudeerd zijn aan de mode academie en samen lekker – maar niet duur – op vakantie willen gaan. Wanneer blijkt dat de ouders van één van de vrienden een B&B heeft en hij al bijna vier jaar nauwelijks contact met hen had, besluiten de drie om daar vakantie te gaan vieren. Wat volgt zijn gekke avonturen en komische situaties.

Iedereen genoot heel erg van het leuke en grappige verhaal en Remco kreeg veel complimenten voor zijn optreden – het was een meer dan geslaagde avond!

Geen beter begin van de lente denkbaar dan…. eieren in de broedmachine…. begin april verwachten we kuikentjes!

In februari is er al aanzienlijk meer daglicht dan in januari. De dagen lengen steeds sneller. De natuur gaat voorzichtig teken van leven tonen.

Op vrijdag één februari hebben we Maria Lichtmis gevierd. Eerst verzamelden we ons in de kasteelkamer. Wij deden onze jassen aan en gingen naar buiten. Er stonden voor het gebouw grote potten met aarde klaar. In de potten stopten we de lonten in de gaten. Bob en Dominique hadden gezorgd voor gesmolten kaarsvet. In kannen goten we het gesmolten vet in de gaten. Toen staken we de kaarsen aan. Tegelijkertijd kwam de ster vanuit het zolderraam naar beneden. Samen zongen we het liedje “Stil nu” en andere lichtfeestliedjes.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Al in het voorjaar van 2018 vonden Cargill Bergen op Zoom en Stichting Titurel elkaar in een ‘match’, georganiseerd door Stichting Samen in de Regio.

We leerden elkaar kennen: tijdens een rondleiding op Titurel krijg je al snel gevoel bij het reilen en zeilen van onze bewoners. We praatten over hoe wij zorg zien en vormgeven; het belang van jezelf (blijven) ontwikkelen naar je eigen talenten en kunnen, het belang van er voor elkaar te zijn en zorgen, het samen geschiedenis schrijven.

En zo begon… onze gezamenlijke geschiedenis met Cargill Bergen op Zoom. We uitten een paar lang gekoesterde wensen…de eerste was: een mooie, nieuwe tent. Om op te zetten als we een (jaar)feest vieren, wanneer we de jaarlijkse familiedag organiseren, of gewoon – om in de zomer een lange tafel onder te zetten en dan lekker lang van de avond kunnen genieten.
Daar konden ze bij Cargill wel wat mee – het resultaat is een prachtige bedoeïenentent die zij voor ons sponsorden. Blij mee!

Omdat wij geloven in wederkerigheid als basis voor een goede band, hebben een aantal bewoners van Titurel – in het kader van de festiviteiten voor het 40-jarig bestaan van Cargill, dus een beetje stiekem –  best veel give aways ingepakt.

Een andere droom was: de aanleg van een voedselbos – grenzend aan de ingang van het bos, nabij het grasveld. Het plaatje hadden we al lang in ons hoofd: de aanplant van struiken, bomen en planten. Die brengen ons vruchten, noten, zaden, blad(eetbaar) en kruiden… alles te gebruiken in de eigen keuken. Bovendien zorgt de aanplant van bloemen ook voor meer nectar in het bos, wat weer goed is voor de insecten en de vogels – zo werken we mee aan het vergroten van de biodiversiteit in het bos. Onze droom bleek prima te matchen met de jaarlijkse Earthday van Cargill – zij besloten hieraan een bijdrage te willen leveren.

De Cargill Earthday vindt traditioneel plaats in april, dit was echter niet het goede seizoen om alles te planten – we maakten een mooie symbolische foto waarmee we de intentie vastlegden – en spraken af met elkaar aan de slag te gaan in het najaar. Begin december togen een aantal Cargill medewerkers, samen met een aantal bewoners, begeleiders, de Titurel tuinman en de boswachter aan het werk om het voedselbos te verwezenlijken.

Er werden in totaal 1200 (!) boompjes, struiken en kruiden geplant – alles zorgvuldig uitgekiend door de boswachter en de vrijwilliger tuinman van Titurel. Op hun aanwijzingen werden de struiken en planten op de juiste plek geplant – wat een werk!
Nu moet de natuur het verder oppakken… hopelijk kunnen we deze zomer al smullen van de eerste oogst!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Op 2 januari zijn we met een groepje van zowel Lohengrin en Soltane gaan uitwaaien op het strand van Dishoek. Mischa was zo stoer om een heuse ‘nieuwjaarsduik’ in zee te nemen. Gelukkig was het niet zo koud vandaag.

Niet alle strandtenten waren geopend maar na een stukje lopen konden we gelukkig toch genieten van een heerlijk drankje en wat lekkers.

We hebben ook wat schelpen gezocht en deze meegenomen. Deze staan in een glazen vaasje in de boskamer.

[slideshow]  [/slideshow]   [slideshow]   [/slideshow]

Na vele weken van repeteren, teksten leren, muziekstukjes instuderen – kondigde de dag zich aan: op 21 december jl. mochten onze bewoners het kerstspel ten tonele brengen.
Voorafgaand aan de uitvoering heette Katrien alle genodigden van harte welkom en nam ons mee in een korte flashback over wat 2018 ons allemaal bracht. Daarna nam burgemeester Steven Adriaansen het woord, hij refereerde aan de warme band die de gemeente en Titurel met elkaar hebben; deze band vertaalt zich in een brief van aanbeveling die de burgemeester en wethouders hebben afgegeven om ons te steunen in ons fondsenwervingsproject.
Over dat project heeft onze collega Nicolette meer verteld – Titurel heeft de ambitie de “oude dame”, villa Bieduinen, in haar oude luister – mét hedendaagse functionaliteiten – te herstellen. In de villa willen we naast de realisatie van een grote ontmoetingsruimte en een theetuin ook ambachtelijke ateliers en een educatieve ruimte realiseren. Hele mooie plannen… die we niet alleen kunnen verwezenlijken. Nicolette belichtte in het kort onze uitnodiging ons financieel te steunen en zo huisvriend van Titurel te worden.

Daarna was het de hoogste tijd voor het feest waarvoor iedereen hier was: onze bewoners te zien schitteren op het podium van ’t Kloosterhof. Traditiegetrouw was er een grote opkomst, de familie van de bewoners, de medewerkers en vrijwilligers en hun gezinnen en ook vele andere betrokkenen. De bewoners brachten het ons bekende kerstverhaal zó ontwapenend en mooi – met prachtige liedjes (waaronder een solo van Jozef, Maria en een herder), een sterke engel Gabriël, geweldig kameraadschappelijke herders, boze waard(inn)en, swingende drie koningen, prachtige eurythmie voorstellingen, fijne figuranten, een mooi nieuw decor, een club muzikanten en dan al die kleine en grote momenten van iedereen die bijdraagt aan dit spel en het zo bijzonder maakt…wij, het publiek, konden daar alleen maar stilletjes van zitten genieten. En ons laten meenemen in het verhaal en het moment – een betere manier om de kerstperiode in te luiden, kennen we niet. We wensen u fijne dagen, een goede jaarwisseling en een mooi 2019!
[slideshow]

[/slideshow]

De Erfgoedfabriek, een ontwikkel- en investeringsprogramma in het kader van het her-bestemmen van cultureel erfgoed in de provincie Noord Brabant, heeft een prachtig boek uitgebracht waarin diverse erfgoed ‘projecten’ uitgelicht worden. Zo ook ons prachtige Titurel – Bieduinenhof.
Lees je mee?

Oh ja, en kijk zeker ook naar het onderstaande promotiefilmpje van de Erfgoedfabriek, waarin korte fragmenten uit ‘het leven’ en de omgeving van onze bewoners voorbijkomen!

 

Afgelopen vrijdag vierden we het feest van Sint Maarten. Dit is wat de legende vertelt:
“Martinus moest een zware tocht ondernemen met het leger. Zo kwam hij op zijn 18e met zijn legeronderdeel aan bij de stad Amiens. Het was koud, bijna donker, de poorten zouden weldra gaan sluiten en het leger moest zich haasten om op tijd binnen de muren van de stad te zijn. Maar Martinus zag buiten de poort een arme bedelaar. Martinus had hem niets te geven, geen brood of aalmoes. Hij aarzelde echter niet en sneed zijn mantel in twee en gaf een helft aan de bedelaar.”

Het beeld van ‘delen met een ander’ hebben we dit jaar vorm gegeven door alle medewerkers, vrijwilligers en bewoners te vragen iets mee te nemen wat we wilden weggeven aan mensen die minder hebben. Zo verzamelden we dekens, kleding, handdoeken, hebbedingen… en gaven deze aan de organisatie “Het Doorgeefpunt” om er andere mensen mee verder te helpen.

Tijdens de koffie smulden we van heerlijke taartjes die de bewoners, onder begeleiding van Bas en een tijdelijke vrijwilliger, zelf hebben gemaakt/ gebakken.Tot slot genoot iedereen van een fotopresentatie met mooie herfstfoto’s. Projectvrijwilliger Ad heeft de afgelopen weken voor de cultuurklas een workshop fotografie verzorgd, en deze compilatie samengesteld met de – door de bewoners – gemaakte foto’s. Prachtig!

[slideshow]  [/slideshow]

Het was een bijzondere dag. Eigenlijk meteen al was er een sfeer van saamhorigheid terwijl de voorbereidingen getroffen werden om de dag tot een succes te brengen. Tafels werden gedekt, soep werd bereid, en nog vele andere dingen gebeurden achter de schermen. En toen kwam de weekafsluiting, eerder dan normaal, maar zeker niet minder speciaal.

En toen begon het feest. Of althans, de viering. Met zijn allen trokken we het bos in, op zoek natuurlijk naar de draak. Voor iedereen is de draak weer anders, elke dag van ons leven, en wij leren hem bestrijden, elke keer opnieuw, maar als wij zegevieren is dat het meest geweldige gevoel op aarde. Lord don’t move that mountain.

Maar op deze dag waren wij op zoek naar een echte draak van vlees en papier-maché, maar echt niettemin. En wij vonden hem en hij was wild en gevaarlijk. Maar er was geen reden tot paniek want wij hadden onze eigen strijder, met een prachtige cape en een machtig zwaard: Sint Michaël. Zij stapte moedig op de draak af, lachte, en ging de draak te lijf. Twee machtige slagen en toen de derde, recht in de bek van het beest, de genadeslag.

Op weg terug van onze spannende, vermoeiende tocht door het bos troffen wij een dame, nietsvermoedend zittend op een gevallen boom langs het pad, een tenger en bescheiden dametje met een mandje vol appels. Hier, zei het dametje, neemt u maar een appel. Zij was gul voor allen die haar passeerden.

Terug bij Titurel wachtte allen een heerlijke maaltijd van soep en drakenbrood en vijgen die van binnen verrukkelijk waren. De soep, pastinaak, was een goedje dat qua uiterlijk voor appelmoes door had kunnen gaan maar rijk en zoet was van smaak.

Met zijn allen samen zijn na een harde dag strijden, dat is de essentie van Titurel, en hoewel onze draken allemaal anders zijn, staan wij er nooit alleen voor.

[slideshow]        [/slideshow]

Bijna 30 jaar geleden namen onze bewoners hun intrek in het statige monument op landgoed Bieduinen. De werkgebieden; het hout-, keramiek- en textielatelier, de mattenweverij en het onderwijs vonden een plek in een noodgebouw op het terrein de Cluse, verderop in het bos.De woonvoorzieningen in het monument raakten verouderd en dat gold  ook voor het onderkomen van de werkgebieden. Daarom werden toekomstplannen gesmeed in lijn met de ontwikkelingen in de zorg. De eerste stap in die plannen was het ombouwen van het oude dierenverblijf naar een nieuwe, ruime, werkplaats.
Afgelopen vrijdag, 28 september, was het zover: met veel trots en onder belangstelling van tal van geïnteresseerden, werd de nieuwe werkplaats officieel geopend. Met daarin een prominente rol voor onze bewoners zelf, die mee hielpen met het bouwen van de werkplaats. “Bouwen doen we samen” is het motto wat ook achterop hun bodywarmers staat. Het resultaat mag er zijn; een mooie werkplaats die ruimte biedt aan het hout- en keramiekatelier. De realisatie van de werkplaats werd mede mogelijk gemaakt dankzij een gift van het Jos de Graauwfonds. Voorzitter Stephan Vermeulen vertelde graag over hoe het fonds betrokken raakte bij Titurel en hoe zij het afgelopen jaar het project op de voet volgden. Burgemeester Adriaansen stipte de rol van Titurel in Putte en Hoogerheide aan en kijkt uit naar een toekomst waarin die verbinding nog meer vorm krijgt.

We hebben immers nog meer plannen. Katrien verwoordt het zo: “met de opening van de nieuwe werkplaats ronden we de eerste fase van onze accommodatieplannen af. Tegelijkertijd hebben we, samen met architect van Sambeek, van Oomen Architecten, de plannen getekend voor twee nieuwe zorgwoningen die we op het landgoed gaan realiseren. De bouwvergunning hiervoor is aangevraagd.” De zorgwoningen bieden elk woonruimte aan 16 bewoners die, afhankelijk van hun zorgvraag, meer op zichzelf of in een groep wonen. Daarnaast behouden we ook de woonvoorziening in Hoogerheide. Bouwbedrijf Berghbouw bouwt de nieuwe zorgwoningen op de zogenaamde modulebouwmanier, een efficiëntere manier van bouwen die voor minder belasting voor de bewoners zorgt.
“De restauratie en verbouwing van het monument vormen het sluitstuk van de accommodatieplannen. Hier willen we, naast ruimte voor de mattenweverij, het textielatelier, onderwijs en kantoren, ook een grote ontmoetingsruimte en theetuin realiseren. Met de opening van die theetuin opent Titurel de deuren voor de wereld om zich heen, op maat voor haar bewoners; die verbinding vinden we heel belangrijk” legt Katrien uit. Voor dit laatste grote project start ons team, samen met de Stichting Vrienden van Titurel, in de nabije toekomst een fondsenwerving campagne.

[slideshow]  [/slideshow]