Peter Nuijten, vader van GertJan, belde ons in het voorjaar – de Albert Heijn supermarkt in Putte wou graag een nieuwe statiegeld actie aan ons doneren. Hartstikke tof! En we wisten ook meteen een goede bestemming: een mooi bankje rond de plataan, op het grasveld bij Bieduinenhof.
Tijdens de NL Doet-dag werd het bankje gemaakt; we zijn er zo blij mee… het is een plekje om even rustig te zitten, samen een praatje maken. Met het mooie weer wordt er vanaf dag één dat het bankje gemaakt was, gebruik van gemaakt.
Afgelopen vrijdag, 4 juni, mochten we het opgehaalde bedrag in ontvangst gaan nemen. De ouders van Gertjan stonden ons al op te wachten; bewoners Bob en Karen hebben het mooie bedrag van 261€ in ontvangst mogen nemen. Wat zijn we hier blij mee – én met de mooie bestemming! Heel erg bedankt!
Het voelde vertrouwd – en tegelijk als een cadeautje – we mochten weer: samen werken tijdens NL Doet! Met onze vaste NL Doet- ploeg hebben we zaterdag 29 mei onze schouders onder enkele mooi klussen gezet.
Gelukkig hadden we prachtig weer en zo de ruimte om goed de gepaste afstand te bewaren. Na de welkomst koffie zijn we in drie ploegjes aan het werk gegaan. Een ploeg ging aan de slag met het wegwerken van een grote takkenhoop in een mooie gerekte houtwal. Een ander ploegje heeft in het voedselbos opkomende eikjes weggehaald, zodat het voedselbos dat we aangeplant hebben, weer lucht krijgt. De derde ploeg tenslotte heeft met vereende krachten een fraai bankje rond de robuuste plataan (op het grasveld bij Bieduinenhof) gemaakt. Dit bankje kon verwezenlijkt worden dankzij de bijdrage van de statiegeld actie van de Albert Heijn in Putte en een bijdrage van NL Doet. Super, we zijn er erg blij mee!!
Tussen de middag hadden de bewoners van de keukenploeg een fantastische maaltijd bereid, deze werd door alle deelnemers zeer gewaardeerd. Daarna konden we de klussen in alle rust afronden met een rondgang over het terrein waarbij we de werken van vorige jaren nog eens konden bekijken. (En er vele sterke verhalen verteld werden ;))
Het was een mooie dag – en een resultaat waar we trots op zijn. We hopen elkaar volgend jaar weer te treffen…. Doe jij dan ook mee?
Als u in Brabant of omgeving woont, dan las u het misschien in de krant: oud-wereldkampioen Adrie van der Poel en Jan Prop, mede GP-bestuurder en werkzaam bij de gemeente Woensdrecht, gaan in juni een bucketlist-fietsevent voor fanatieke wielrenners ondernemen. In drie dagen gaan ze 900 km fietsen – een evenement waarmee ze geld willen inzamelen, en dat geld… is bestemd voor Titurel! Hoe komt dat zo? De “Stichting Grote Prijs Adrie van der Poel” organiseert jaarlijks in Hoogerheide de finale van de wereldbeker veldrijden. Sinds 2018 organiseren ze in juni ook het evenement “Uniek Sporten”. Onze bewoners hebben aan elk “Uniek Sporten” evenement enthousiast deelgenomen en waren er telkens met een grote groep bij. Vorig jaar kon het evenement als gevolg van de pandemie niet doorgaan en ook dit jaar zit het er helaas niet in. Als alternatief bedachten organisatoren Jan Prop en Adrie van der Poel het wielerevent “Chasin the Sunset”. Ze gaan de pedalen op in Kapellen, België. Na drie loodzware etappes van ongeveer 300 km, die voor zonsondergang voltooid moeten zijn, eindigt de tocht in Saint-Léonard-de-Noblat in hartje Frankrijk. In dit plaatsje woonde de – in 2019 overleden – populaire wielerlegende Raymond Poulidor, schoonvader van Adrie van der Poel. Jan Prop vormt een duo met fietsmaatje Huub Kools. Het fietsmaatje met wie Adrie van der Poel een duo gaat vormen, is nog een geheim. Beide GP-bestuurders zamelen met hun uitputtingsslag geld in voor de (ver)bouw(ing) van Titurel. Ook wij gaan hier de komende maanden aandacht aan besteden en activiteiten voor opzetten.
Na de eerste aankondiging “we gaan bouwen” – zijn de werkzaamheden vlot gestart en werden er volop plannen uitgewerkt. In februari zijn de plannen scherp en concreet, de planning is op orde.
We zijn vertrokken!
Deze start willen we symboliseren door iets onder de fundering te plaatsen; iets wat onze dromen, verwachtingen, misschien onze frustraties over het lange wachten…vertaalt, verbeeldt. Zo vormen zich onze gedachten over het plaatsen van een grondsteen.
De grondsteen De grondsteen symboliseert alle dromen, wensen en verwachtingen die we mee willen geven voor de huizen. Lukas vraagt alle bewoners, medewerkers en vrijwilligers op één of andere manier ‘vorm’ te geven aan de gedachten die mensen hierbij hebben.
Wat volgt, is een bijzonder proces. Op verschillende plekken en momenten zijn de meest bijzondere bijdragen ontstaan… De één heeft iets gemaakt voor het huis op Bieduinenhof of juist iets voor het huis op de Cluse – veel mensen leverden een bijdrage voor beide woningen. Uiteindelijk worden alle tekeningen, symbolen uit de natuur, gedichten, knutsel- en kunstwerken,…. verzameld. Samen vormen ze de grondsteen: een samensmelting van vele dromen, wensen en verwachtingen.
Op vrijdag 5 maart is de grondsteen op het hart van de centrale as van het gebouw op Bieduinenhof geplaatst tijdens een mooie, gezamenlijke, ceremonie. Op donderdag 11 maart hebben we de grondsteen in het hart van de grote hal van de woning op de Cluse geplaatst.
De grondsteen op Bieduinenhof “Op deze plaats hebben we op vrijdag 5 maart 2021 een grondsteen geplaatst. In het bjizijn van bewoners, medewerkers en vrijwilligers van Titurel. De grondsteen is op verschillende manieren de verbeelding van dromen, wensen en verwachtingen van allen die hier gaan wonen, werken en zijn. Door de grondsteen hier te plaatsen, maken we de verbinding tussen deze dromen, wensen, verwachtingen en het nieuwe gebouw. Opdat de gezamenlijke ziel van deze groep zich kan vormen en manifesteren in de organisatie van Titurel, en het de mensen die er werken mag inspireren in hun dagelijkse handelen. Aan de hand van de guldensnede is het hart van dit gebouw bepaald, waarbij het hoofd naar het Oosten is gericht, waaruit het licht komt en we wakker worden. De verzameling bijdragen is op verschillende manieren gebundeld waarbij zoveel mogelijk recht wordt gedaan aan de inhoud.” De grondsteen op de Cluse “Op deze plaats hebben we op donderdag 11 maart 2021 een grondsteen geplaatst. In het bijzijn van bewoners, medewerkers en vrijwilligers van Titurel. De grondsteen is op verschillende manieren de verbeelding van dromen, wensen en verwachtingen van allen die hier gaan wonen, werken en zijn. Door de grondsteen hier te plaatsen, maken we de verbinding tussen deze dromen, wensen, verwachtingen en het nieuwe gebouw. Opdat de gezamenlijke ziel van deze groep zich kan vormen en manifesteren in de organisatie van Titurel, en het de mensen die er werken mag inspireren in hun dagelijkse handelen. Deze grondsteen is geplaatst in het hart van de hal opdat de verbinding tussen de twee groepen tot stand kan komen. De verzameling is op verschillende manier gebundeld waarbij zoveel mogelijk recht wordt gedaan aan de inhoud.”
De Sint is alweer vertrokken naar het warmere Zuiden…. wij halen de kerstboom in huis… maar niet voordat we nog even genieten van de foto’s van onze gezellige pakjesavond :).
In het werkgebied natuur knutselen we met allerlei moois wat we in het bos vinden. Zo maken we samen een kerst slinger van kastanjes en ons kerstbomen dorp wordt steeds groter!
Om kwart voor 11 komen we samen in de tent . Alle bewoners zijn uitgenodigd . Jim is op de zolder nog extra warme doeken gaan halen , want in de tent is het kouder dan we hadden verwacht.
Het verhaal van Sint Maarten wordt verteld.
Bob heeft samen met de bewoners van de boskamer deze ochtend vier prachtige kaarsen gemaakt. Samen geven ze deze kaarsen als geschenk voor ons feest. Terwijl Henriette (de imker) vol passie vertelt over de bijen, eten we een lekker mandarijntje.
Henriëtte, de imker
Het samen delen , samen zorgen, past goed in de sfeer van Sint Maarten. Remco zegt dat de bijen een gemeenschap vormen, net zoals wij op Titurel een gemeenschap vormen .Om het feest af te sluiten krijgt iedereen nog een stukje ‘breekkoek‘. Dit was een idee van Monica en de koekjes zijn gemaakt door Els en Kristel. Natuurlijk zijn de koekjes gezoet met honing !! Een groot applaus voor Henriette , met een klein lief cadeautje van Jolanda en de bijenwaskaarsen worden uitgeblazen …
In de aanloop naar het Sint Maarten feest en de herfstige dagen die volgen, werden ook de nodige versiersels voorzien. Daarvoor gingen ze op Lohengrin aan de slag met een mesje en een paar pompoenen…
Met de bewoners en deelnemers die samen werken in het werkgebied dieren bezochten we enkele weken geleden varkensboerderij De Heide. Het werd niet alleen een leerzaam maar ook heel leuk bezoek. Er waren immers onlangs biggetjes geboren en die mochten geknuffeld worden :). De biggetjes op de foto zijn drie weken oud.
Het Michaël feest luidt de herfst in: de natuur neemt langzaam in kracht af, het verstilt. Het wordt kil, de dagen worden korter, het is al vroeger donker.
Het Michaël feest is het eerste lichtfeest in een lange rij. Ieder lichtfeest heeft zijn eigen kwaliteit en geeft ons steeds weer een nieuwe uitdaging om over de inhoud van het leven na te denken.
Het feest van Michaël gaat over de “strijd “die we vaak in ons leven moeten voeren. Dat kan op heel veel verschillende fronten zijn…. Het kan om hele kleine dingen gaan, maar soms komen we ook grotere problemen op ons levenspad tegen. Het is een verhaal over kracht en moed – over het verslaan van de draak, als symbool voor ‘het kwade’. Tijdens ons jaarfeest beeldden dit mooie verhaal uit – Frank was een zeer overtuigende Michael/Joris, en de draak werd verpletterend overwonnen.
In november bezocht de cultuurklas de Johanna molen in Huijbergen. Sil doet verslag: “We kwamen bij de Johanna molen aan en werden vriendelijk verwelkomd door Theo. Hij vertelde dat hij nog aan het leren is om molenaar te worden. Heel de molen is van hout, het ziet er mooi uit. In de molen is zelfs een schuilkelder, hier konden mensen tijdens de oorlog in schuilen. De molen stond op een speciale stand omdat er een kind geboren was. Theo liet ons een mal zien die ze gebruiken voor het maken van speculaas. Het zag er allemaal mooi oud uit! We gingen ook boven een kijkje nemen. Toen ik de trap zag, was ik even bang dat ik niet boven zou komen, maar het is toch gelukt :). Ik vond de trappen naar boven zelfs niet eens eng, maar…. toen moest ik nog terug naar beneden en daar kreeg ik toch knikkende knieën van! Het was best moeilijk en spannend om naar beneden te gaan! We hebben ons wel netjes aan alle C-maatregelen gehouden en iedereen droeg netjes een mondkapje.”
