Maand: december 2016

Binnen Titurel vieren we gedurende het jaar de jaarfeesten. Een aantal jaarfeesten kent iedereen, denk aan Pasen en Hemelvaart. Sommigen zijn minder bekend zoals St. Michael en Sint Maarten. De jaarfeesten rijgen het jaar aaneen als kralen aan een ketting.

Het Kerstfeest is een hoogtij-feest, ons grootste jaarfeest waar we veel aandacht aan besteden. Bij het Kerstfeest gaat het ons niet alleen om de opvoering van het kerstspel zelf – maar zeker ook om de weg ernaartoe: de voorbereidingen van het kerstspel zijn al weken bezig, de kerstperiode zelf start met de adventsperiode.

Kerst betekent voor Titurel: verstilling, saamhorigheid – verbinding, tussen bewoners, medewerkers, vrijwilligers, familie, vrienden. In het door de bewoners gebrachte kerstspel zagen én voelden we die verbondenheid;

[slideshow] [/slideshow]

Karen geniet van de, door het sportloket West georganiseerde, schaats- en curlavond en ze vertelt er graag over:

Met twee volle bussen zijn we naar Bergen op Zoom  gegaan. Bij aankomst kregen we een bonnetje om wat te drinken. Het was een gezellige groep en bij binnenkomst moesten we onder een hele grote kerstman door lopen.

Aan de zijkant stond een arrenslee met daarvoor “ik geloof  die van frozen, eeeuuuuuh Olaf (nee dat is de sneeuwpop) het is de eland Sven”.

We konden schaatsen halen uit een hok (dit was gratis voor deze avond). Er waren heeeeel veel bekenden van de bowling en Spado. Het leukste was dat Jeroen in z’n hoofd had dat ik de meneer die aan het zingen was op het einde bloemen moest geven. Maar ik had liever dat iemand anders dat ging doen.

Het was erg gezellig. Je kon heel veel doen; bijvoorbeeld op een zeehondje zitten, schaatsen, met fluitketels over het ijs slingeren. Het leek wel een carnavals sfeer, iedereen ging “hossen”. Ik miste wel de kerstmuziek.

Gelukkig zijn we ook met twee volle bussen weer terug gegaan en niemand was dronken.

[slideshow] [/slideshow]
[slideshow]  [/slideshow]

[slideshow] [/slideshow]

Het dwarrelen van de herfstbladeren is bijna voorbij en hier bij Titurel bereiden we ons voor op een nieuw seizoen.  Op kousenvoeten komt de winter aangeslopen, berijpte taferelen aan de bosrand en onze pauw die buiten resoluut plaats neemt aan het verwarmingsrooster.

Na de onrust van de herfst is winter het seizoen van naar binnen keren, stilte en contemplatie.  De rust die maakt dat we onze krachten behouden om in het voorjaar weer in volle glorie naar buiten te treden. Vernieuwd en vol plannen.  Maar juist in de winter is het ook zo fijn om binnen te zijn, samen, en in de warmte spelletjes te spelen.

De aftelling naar kerst is nu officieel begonnen en dat vieren we hier graag met een ritueel. De eerste adventskaars mag aan in de aftelling naar de geboorte van het Christuskind.  Dit kind als symbool voor de verlichting van de mensheid.

Dus ja, Titurel gonsde vandaag.  Het is advent en we zijn met zijn allen naar de kapel getrokken.

Onze prachtige kapel, met een grote spiraal van dennengroen op de grond, symbool voor het naar binnen keren, naar je centrum gaan. In het midden van de spiraal flakkert een eenzame kaars, symbool voor licht en verbondenheid.  En wij allen er omheen, samen, zingend.

En zo hebben we één voor één de tocht gemaakt naar het centrum van de spiraal, rustig en heel bewust stappend, om daar ons eigen kaarsje aan te steken aan die ene grote kaars in het midden.

Dan mochten we ons eigen lichtje naast het pad plaatsen, voorzichtig. En zo werd het langzaam aan een twinkelende spiraal van licht, warmte en verbondenheid.

Laat die winter nu maar komen…

[slideshow]   [/slideshow]
[slideshow]   [/slideshow]