voordat we op stap gaan genieten we nog even van een dagelijkse voorstelling aan de schelde
Deze keer hebben we de twee uitersten in Antwerpen bezocht;
Het hoogste vrij toegankelijke gebouw en het diepste punt onder Antwerpen dat vrij toegankelijk is.
Beide staaltjes van bouwkunst uit verschillend periodes.
Het eerste wat we bezoeken is het MAS dat in 2011 open is gegaan en een groot aantal musea van Antwerpen herbergt.
In het MAS kan je makkelijk een paar dagen zoet zijn. We besluiten dan ook alleen het depot te bekijken en helemaal tot boven te gaan.
Het uitzicht is fenomenaal en iedereen kijkt zijn ogen uit.
Dan samen koffie drinken om daarna met hernieuwde energie een flinke wandeling te maken;
Over het noorderterras en zuiderterras twee wandel promenades uit 1884 gaan we richting Sint Anna Tunnel
Via deze tunnel, gebouwd in 1933, kunnen we op ons gemak met de oude houten roltrappen naar het laagste punt van de dag te stappen;
Ruim een halve kilometer naar de andere kant van de Schelde om vandaar de stad te kunnen zien.
Op de terugweg lopen we door het oude centrum, waar veel gebouwen in de steigers staan.
We eindigen de dag in de zomerbar met zand aan onze voeten.
het was een goede dag Jona, Robin, Karen, Job, Jolanda, Bob, Remco, John en Lukas
]]>Afgelopen vrijdag werden ze in de Kapel uitgereikt en het is dan altijd een feestje om samen te raden voor wie welk getuigschrift is.
Stenenmannetjes “ wat is dat ?”
Deze bestaan al duizenden jaren , ze kwamen zelfs al voor in de Bronstijd.
Je ziet ze over de hele wereld.
Het was vroeger een manier om elkaar te helpen bij het wijzen van de juiste weg.( Mensen konden immers nog niet lezen en schrijven ) . Van oudsher is de betekenis : ik bescherm je.
Ook probeer je bij een stenenmannetje de goede balans te vinden. Dit in combinatie met een paar persoonlijke woorden en een mooie edelsteen op de top van het stenenmannetje , maakt het toch iets meer dan een eenvoudig stapeltje stenen…
Daarnaast worden door ons op titurel iedere dag de stenen genoemd ….: ” waarin de stenen rusten…”
Fijne vakantie !
[slideshow]
[/slideshow]
We kregen eerst iets te drinken en een lekkere koek. Anouk vertelde heel mooi wat haar taken bij de marechaussee zijn en wat de verschillen zijn met de politie.
Daarna heb ik een verhaaltje gehouden over de brandweer en wat het werk bij de brandweer inhoud. 4 “vrijwilligers” van Titurel moesten een brandweerpak aantrekken en in de tankautospuit plaats nemen voor een uitruk.
Na uitleg in de auto kwamen ze met loeiende sirenes terug op de kazerne en moesten ze een vuur blussen (dit was een soort oefen opstelling met blokjes die ze omver moesten spuiten)
Iedereen mocht met de brandslang spuiten en later ging de wagen open zodat we goed konden zien wat er nu in een brandweer auto zit. De brandweermannen gaven uitleg en beantwoorde alle vragen. Er was natuurlijk veel water uit de tank die dus ook weer gevuld moest worden, dit hebben ze samen met bandweerman Danker gedaan.
Een aantal bewoners heeft met een blindmasker gelopen om te ervaren hoe het is om met weinig zicht een pand te betreden. Koen en Bas konden natuurlijk niet achterblijven en die kregen een speciaal parcours (dit omdat Koen al stiekem had afgekeken). Ze liepen vlot en soepel om de obstakels heen om vervolgens professioneel de brandhaard te blussen.
Na dit alles hebben we onze eigen lunchpakketjes opgegeten en een mooie groepsfoto gemaakt met alle vrijwilligers.
Iedereen namens Titurel enorm bedank voor deze geweldige ervaring ! [slideshow]
[/slideshow]
de begroeiing staat hoog
de eerste hap
het schiet al op
nog een aandenken
de laatste stukjes
en dat was het
De Cluse.
Beton onder mijn voeten
Hout links op een hoop
De tuin komt tot mijn knieën
Waar ik ook maar loop
Ik zie de keuken in mijn geest
Ik ben hier vroeger vaak geweest
De open haard de boekenkast
Ik weet exact hoe alles was
Van pottenbakken houtbewerken
Natten vlechten samenwerken
Auto’s koetsen vogelhuizen
Telkens weer touw verhuizen
Reeën vissen kopjes schalen
Matten onderzetters kralen
Poppen kussens kaarsen kaarten
Sintjan, Michael en ook Sint Maarten
Alles wat hier is geweest
Ik zie het in mijn geest
Nee ik hoef niet meer te lopen
Naar het pand nu afgebroken
Maar de Cluse blijft bestaan
Zolang wij samen sterk staan
Later komt hier weer nieuw leven
Dat in waarde terug zal geven
Maar voor nu is er beton
Gras en hout en felle zon
Maar wat was zal nooit vergaan
In ons hart blijft het voortbestaan
Mischa 2018
]]>
Guido heeft daar met de mannen een mooi kistje voor getimmerd en het in goed overleg geplaatst.
Met het storten van de vloer is het gevuld met het restant beton.
Wij weer trots op ons werk…
Mompelt de monteur …staat het net verkeerd.
Dus niet gedraald: het hele boeltje even gedraaid.
[slideshow]
[/slideshow]
In totaal gaat het om zo een 30 cm beton (zie het gat van Brian).
Op deze vloer hebben we een dikke isolatie gelegd met daarop de vloerverwarming, die weer in het beton is verdwenen, dus nu zitten we op een vloer van een geschatte 40 cm.
De betonmannen zijn tot diep in de avond bezig geweest om er een mooie vlakke vloer van te maken.
Het resultaat is om trots op te zijn, de eerste test is gedaan en volgende week gaan we er weer op aan het werk!
[slideshow]
[/slideshow]
Gelukkig hebben we een geweldige geulen graver en kabellegger in ons midden! Na een dagje spitten, zit alles ruim een halve meter onder de grond.
Ook weer gefikst, met dank!
Alle ramen zitten er in.
Het dak is open geweest en weer dicht,
de laatste gaten tijdelijk dicht gemaakt –
kunnen we binnen droog en uit de wind werken.
[slideshow]
[/slideshow]
de afgelopen periode is er veel gebeurd…
Vijf weken geleden was de oude stal bouwrijp en nu zit er alweer een dak op.
Zijn er gaten gehakt en gegraven, staan de kozijnen er in, is de elektriciteit voorbereid.
De waterleidingen en de afvoeren zitten er bijna in, we hebben een deel al geïsoleerd.
Zit de ruwbouw er van binnen in en hebben we ook al weer een deel van buiten dicht gemaakt.
Er zijn grote en kleine besluiten genomen, we hebben veel geleerd en gezien;
We lopen vóór op de planning – maar vooral: hebben we veel werkplezier met zijn allen.
[slideshow]
[/slideshow]
Als je met vakmensen werkt, leer je telkens bij.
Zo heeft Huib, de timmerman, een geheim;
meer balken van de zelfde maat: geen punt –
iets langer of korter: geen punt,
een blokje, een schroef en het is gefikst.
]]>